Υπάρχουν στιγμές που οι άνθρωποι εύχονται να μην είχαν ζήσει ποτέ ή να μπορούσαν να τις ξεχάσουν. Στιγμές όχι μόνο κακές αλλά αντίθετα τρυφερές, συντροφικές, νοσταλγικές, ονειρικές…. Γιατί όμως να θέλουν να διώξουν κάποιες τόσο πολύτιμες αναμνήσεις; Γιατί μπορεί αυτές οι αναμνήσεις να οδήγησαν σε δάκρυα, λύπες, συμφορές..
Όλα στη ζωή δεν είναι τυχαία.. Ή μάλλον τίποτα δεν είναι τυχαίο στη ζωή! Όλα είναι γραπτά για να συνεχίζεται και να μη σταματάει πουθενά! Όπως οι χαρές φέρνουν τις λύπες, έτσι και οι λύπες πάντα υποδέχονται χαρές και αυτός ο κύκλος είναι ατελείωτος, ανεκδιήγητος, δεν καταλήγει πουθενά… Δεν είναι όπως τα όρια της ζωής…
Γι’ αυτό μη λυγίσεις, μη σταματήσεις να ελπίζεις, μη βάζεις όρια στις επιθυμίες, στους στόχους και στα όνειρά σου! Σε όλους μας κάτι κακό έχει τύχει, τυχαίνει και πάντα θα τυχαίνει όσο κακό και αν είναι αυτό, ακόμα και αν είναι αήττητο, αδιανόητο, ακόμα και αν είναι ο θάνατος…. Γιατί να ξέρεις ότι ακολουθεί Πάντα το καλό κι αν γίνει αρνητικό, θα είναι για κάποιο λόγο, για να μάθεις κάτι, για να γίνεις πιο δυνατός, πιο σοφός, για να πατήσεις την επόμενη φορά στα πόδια σου..
Όσο πιο πολλά άσχημα γεγονότα σημαδέψουν τη ζωή σου τόσο πιο πολλά κερδίζεις. . Συνέχισε! Μην καταρρεύσεις! Και αν πέσεις, σήκω! Διεκδίκησε! Κέρδισε! Ζήσε! αγάπησε! Ονειρεύσου! Πονά! Ερωτεύσου! Θυμήσου! Κλάψε! Χάσε! Μα μη λυγίσεις ποτέ!!